คลายตัวมันเองตลอดเลยลูก ไอ้ที่คลายตัวมันเองนี่ ลูกจะมัวไปเจริญอยู่ไม่ได้น่ะ เจริญรู้เจริญเห็นอยู่ไม่ได้ ถ้าไม่งั้นมันไม่คลาย มันจะไปอยู่แค่วนเวียนสัมผัส วนเวียนผัสสะ วนไปวนมา วนมาวนไป ในการรู้การเห็น เรียกว่า “ผัสสะ” ตลอด เจริญแต่ผัสสะ มันไปเจริญไม่ได้หรอกลูก ถ้าไปเจริญแล้ว มันไม่คลายตัวมันเอง นั่นแหละ ไม่ต้องเจริญตัวมันเอง แล้วมันคลายของมันเอง ลูกก็จะจบเรื่องของระบบสัมผัสและผัสสะทั้งหมดเอง ไม่วนเวียนในการเสวยรูป เสวยเสียง เสวยกลิ่น เสวยรส เสวยอารมณ์ เสวยกรรม เสวยวิบากอะไร มันจะจบ มันจะไม่มีอะไรเข้าไปเสวยอะไร เรียกว่า “นิโรธด้วยตัวมันเอง”